Köksüzer Hill Park konut projesinde ışık, yansıma, malzeme ritmi ve kullanıcıya göre şekillenen odalarla kurulan bütüncül iç mimari yaklaşım.
01 Proje yaklaşımı
Köksüzer Hill Park’ta odaları birbirinden kopuk dekorasyonlar olarak ele almadık. Açık ve koyu yüzeylerin dengesi, aynaların oluşturduğu derinlik ve farklı katmanlarda kullanılan sıcak ışıkla evin tamamında devam eden ortak bir atmosfer kurduk; her odayı kullanıcısına göre ayrı karakterde geliştirdik.
02 Tasarım kararları
Girişten yatak ve çocuk odalarına kadar açık yüzeyleri koyu çizgiler, bronz detaylar ve sıcak ışıkla birlikte kullandık. Aynı malzemeyi her odada aynen tekrarlamak yerine oranları ve yoğunluğu değiştirerek bütünlüğü koruduk; mekânların kendi karakterini kaybetmesini önledik.
Genel tavan ışığını; dolap altı çizgiler, ayna arkaları ve niş içleriyle destekledik. Böylece gece kullanımında bütün hacmi aynı şiddette aydınlatmak yerine, yön bulmaya ve yapılan işe göre farklı ışık katmanları kullanılabiliyor.
Ebeveyn odasında başlık, komodin ve dolap duvarını tek bir kompozisyon içinde toplarken çocuk odalarında çalışma masası, açık niş ve erişilebilir depolamayı öne aldık. Ortak detay dili korunuyor; kullanım biçimi değiştikçe mobilyanın ölçüsü ve iç düzeni de değişiyor.
03 Uygulama fotoğrafları
Köksüzer Hill Park’ın 18 özgün proje fotoğrafından oluşan seçkisi; girişten özel üretim detaylarına, ebeveyn alanından çocuk odalarına kadar mekânların hangi kullanım ve uygulama kararlarıyla biçimlendiğini gösteriyor.
Giriş kapısından bakıldığında konsol, yuvarlak ayna ve sarkıtların aynı karşılaşma aksında okunmasını istedik. Konsolu geçiş hattından geri çekerek antrede güçlü bir karşılama yüzeyi oluştururken günlük dolaşım genişliğini koruduk.
Tavana kadar devam eden dolapları ayrı mobilyalar gibi öne çıkarmadık; kapak bölüntülerini duvar panelleriyle aynı çizgide tuttuk. Koridorun sonunda kullanılan ayna, dar dolaşım hattının görsel olarak kesilmesini önlüyor.
Bitkisel desenli yüzeyi bütün duvara yaymak yerine düşey bir panel içinde sınırlandırdık. Yanlardan gelen sıcak ışık deseni görünür kılıyor; aynalı komşu yüzey ise bu vurguyu antre içinde ikinci kez çoğaltıyor.
Kapı ve dolap kapaklarının çizgilerini aynı yüzey düzeni içinde devam ettirdik. Açık panellerin yanında kullandığımız koyu düşey doku, çok sayıdaki kapağı görünür bir kalabalığa dönüştürmeden girişte yönü belirliyor.
Yatağı iki yandaki balkon açıklıkları arasında merkezleyip başlık, komodin ve aynalı panelleri tek bir duvar sistemi olarak ölçülendirdik. Düşey koyu yüzeyler geniş açıklıklar arasında görsel bir sınır oluşturuyor.
Merkezdeki dekoratif armatürü tek ışık kaynağı olarak bırakmadık. Tavan çevresindeki dolaylı ışıkla aydınlık farkını yumuşatarak yatak odasında hem genel kullanım hem de düşük seviyeli gece senaryosu oluşturduk.
Apliği sonradan eklenen bağımsız bir parça gibi değil, düşey çizgili panelin aksına göre yerleştirdik. Camın dağıttığı sıcak ışık yüzey dokusunu belirginleştirirken yatak yanında doğrudan parlamayı azaltıyor.
Geniş depolama yüzeyini zemine oturan ağır bir kütleye dönüştürmedik. Alt modülleri duvardan taşıyarak temizlik hattını açık bıraktık; ince metal detaylarla kapak bölüntülerini yatay bir çizgide topladık.
Koyu cam kapaklar depolama hacmini tanımlarken dolapların koridor üzerinde ağır bir duvar gibi algılanmasını engelliyor. Düşey ışık çizgilerini modül aralarına yerleştirerek içerik görünürlüğünü ve uzun hacimde yön duygusunu birlikte çözdük.
Yatak ve çalışma masasını birbirinden kopuk iki mobilya olarak yerleştirmek yerine başlık yüksekliği, masa tablası ve duvar modüllerini ortak yatay çizgilerde buluşturduk. Böylece oda daralmadan iki farklı kullanım alanı netleşti.
Masa üzerindeki ışığı tavandaki genel aydınlatmaya bırakmadık; üst dolapların altına kesintisiz bir çalışma ışığı yerleştirdik. Kademeli modüller depolama sağlarken pencereye yakın bölümde gün ışığının önünü kapatmıyor.
Başlık panelinin kotunu komodin ve çalışma alanına taşıyarak odanın farklı işlevlerini tek bir çevre çizgisi içinde birleştirdik. Koyu mavi yüzey kullanım bölgelerini tanımlarken açık duvarlar odanın ferahlığını koruyor.
Günlük kullanılan askı ve açık rafları çocuğun erişebileceği seviyede tuttuk; üst bölümleri daha seyrek kullanılan depolamaya ayırdık. Ev biçimli ince çerçeve, işlevsel yüzeyi odaya ait bir işarete dönüştürüyor.
Çalışma yüzeyini pencereye yakın konumlandırarak gündüz kullanımında doğal ışıktan yararlandık. Kapalı dolap, açık raf ve masa bölümlerini tek bir özel üretimde birleştirerek odanın ortasında serbest oyun alanı bıraktık.
Gökkuşağı ve bulut motifini yüzeye sonradan uygulanan bir grafik olarak bırakmadık; panel derinliği ve çevresel ışıkla duvarın parçası hâline getirdik. Düşük seviyeli aydınlatma, gece kullanımında odayı bütünüyle aydınlatmadan yön bulmayı destekliyor.
Dolap hattının bir bölümünü kapalı depolama yerine minderli bir nişe ayırdık. Böylece odada ayrı bir koltuk için alan tüketmeden kısa süreli oturma noktası oluştu; yanındaki boy aynası nişin daha açık algılanmasını sağlıyor.
Lacivert balıksırtı seramiği bütün banyoya yaymak yerine duş duvarında yoğunlaştırdık. Açık renk lavabo yüzeyi ve şeffaf cam bölme, küçük hacimde ışığın devam etmesini sağlarken koyu yüzey ıslak alanın sınırını belirginleştiriyor.
04 Sonraki adım
Hazır bir stili kopyalamadan; kullanım biçiminize, mekâna ve uygulama koşullarına göre proje geliştirelim.
